Archief van
Auteur: Ab Actis

DIES 2019

DIES 2019

Tijd om de vlag weer buiten te hangen! Het dispuut der disputen heeft het voor de 29ekeer weten te presteren een rondje om te zon te maken zonder te bezwijken onder de druk van het nieuwe studieklimaat, een torenhoge studieschuld, het smelten van de ijskappen en de lichaamsgeur van Koek. Vorig jaar werd dit gevierd door met 50 man op een stel opgevoerde grasmaaimotortjes door het Tilburgse te toeren geheel gekleed in trui, leren pattajacka jas en snelle planga. U herinnert zich waarschijnlijk de iconische zwart-wit foto nog wel. 

Aangezien wijsheid met de jaren komt, leek het ons dit jaar minder verstandig om de toch al vergrijzende mannen op gemotoriseerde voertuigen terug van een escalerende speciaalbierborrel te laten rijden door Tilburg centrum. Hierom werd dit jaar het dakterras van Doloris aangedaan om te proosten op het feit dat Snof na 3 studies zijn BSA heeft gehaald, Kanters nog steeds op vrije voet is, Bubba uit de kelder van KB gekropen is, Jesper eindelijk ontmaagd is, Abel eindelijk ABN is gaan praten. Het Heldiale zwart-wit al bijna 30 jaar niet weg te denken is uit het Tilburgse Studentenkleurenpalet. 

Wat is een verjaardag zonder entertainment? Als een datediner zonder date, een afstudeerfeest zonder gegraveerd zakhorloge, een Braquantie zonder directe terugvlucht of een lustrum zonder buitendag. Precies. Té schandalig voor woorden! Dit wist ook de Heldiale DiesCom en zo mocht ieder op zijn beurt de Meta MastMees Maze betreden. Aangezien we voor u als waarde lezer en wellicht toekomstig bezoeker van ditzelfde Maze de lol niet willen verpesten zullen we onze bevindingen en spirituele openbaringen voor ons houden. We raden u wel aan de risicogevallen in de gaten te houden aangezien sommige Uilenballen nooit meer zullen kunnen functioneren in onze maatschappij na dit bezoek.

Verheugd dat niemand zich van 3 hoog naar beneden heeft gepleurd na het naakt gestript worden, herbeleven van zijn eigen geboorte en het voeren van intense dialogen met paspoppen was het tijd om onszelf te belonen met een hapje dan wel drankje. “Goed eten is belangrijk en de maaltijd is heilig”. Zo werden de Heeren verwend met een Porterhouse steak en op de huid gebakken zeebaars Kipsaté en een burger met frieten. Ach, een fundum is een fundum, zullen we maar zeggen. Daarna was het dan nog even tijd voor een afzakkertje bij RAW en maar hopen dat u niet om half 3 met de heer Adriaans in de Boeka eindigt. Het was bal!

“LAB heeft René Quist, en Braque heeft Stijn Frenken!”

Broertjes – (Maar vooral) Zusjesdag

Broertjes – (Maar vooral) Zusjesdag

Zaterdag, 22 juni jongstleden. Een dag waarop menig onwetende een blik Klok zou opentrekken en neer zou ploffen op de bank, kijkend naar Heel Holland Bakt. Gelukkigerwijs weet T.H.D. Braque wél wat zich te doen staat op een banale dag als deze: het koesteren van het feit dat men gezegend is met het hebben van broers dan wel zussen. Het collectief verzamelde zich in de brandende zon in de tuin van de Korenbloem en langzamerhand stroomden de broers en zussen binnen. 

Na kennis gemaakt te hebben met alle look-a-likes werd iedereen vriendelijk verzocht plaats te nemen in de legendarische huifkar. Het was een reis die een uur zou duren, maar wat ging het snel voorbij. Big Nose Many Hoes  Meul zorgde voor de uitmuntende meezing-hitjes en uiteraard was er ook meer dan genoeg Klok geregeld. Ondanks de amusante sfeer voelde men evenwel de brandende ogen van zijn dispuutgenoot wanneer er iets te lang werd geconverseerd met desbetreffende zus. Gelukkig was er na aankomst meteen ruimte voor afleiding, namelijk het spelen van het zogeheten ‘Foot Golf’. Waar er in eerste instantie direct door de voetballers werd opgeschept, bleek achteraf dat men voor deze alternatieve sport weinig balgevoel had. En jazeker, er zijn een handjevol Helden niet heelhuids van het rondje 9-holes afgekomen. Helaas zal niemand toegeven verslagen te zijn door zijn broer of zus… 

Na kort op het terras gezeten te hebben was het dubbel feest: ook op de terugweg werden wij vervoerd met de huifkar. Het plezier kon niet op maar ook aan deze feestelijke rit kwam een eind. Desalniettemin stond de Barbecue al aan dankzij Frommel, die zich opofferde om op de KB te blijven. Er werd gesmuld van de kilo’s aan vlees die was ingeslagen en het werd steeds gezelliger. Zo gezellig dat een enkel lid zijn handen niet thuis kon laten, tot ongeloof van de broer in kwestie. De zon ging onder en langzamerhand keerde iedereen huiswaarts. Er kan teruggekeken worden op een ontzettend mooie Broer-Zus dag!

Wat doe jij op de kamer van Mast?!” 

Een Trendatediner!

Een Trendatediner!

‘Voorstel van dhr. CENSUUR dat omdat Stijn Frenken met allemaal wijvenideeën aankomten dat dat met ons hier besproken gaat worden terwijl er al 300 borrels en CENSUUR avonden aankomen en wij zijn zo tyfusdruk in die maanden en de klooien moeten al die fucking dates nog inplannen. Elke dag is gevuld met Braquers, klooien en ander gespuis. We hebben de BEA, winterBEA so you will, maar Braque heeft nooit en zal nooit een datediner geven. Wijven vinden dat leuk ja en we gaan door naar puntje 12 de TOCK.

Aangenomen.’

Zomaar een greep uit wat willekeurige notulen uit 2016. Enigszins slordig genotuleerd (of slordig geroepen) maar de emotie is duidelijk. Op de dag dat Heldiaal Heerendispuut Braque een datediner geeft draait de vaandrig zich om in zijn graf. 

Drie jaar later zijn we toe aan ons tweede datediner. Schuw waren we, vorig jaar, toen we ons eerste datediner organiseerden. Want het moest wel een waardig diner worden, uniek. Geen dertien in een dozijn Vatosachtig etentje vol MD dates en tomatensoep. Nee, een fust speciaalbier voor de vrouwen, een spontane préborrel met de superhelden, zanger Bas, catering, bizarre outfits en een after op de Meimarkt. We waren tevreden.

Stom natuurlijk! We waren als Ajax dat in de roes van hun Europees succes plotsklaps punten verliest in Kralingen, als de Australische Lucy Kennedy die in het zicht van de finish al haar handen de lucht in gooit om vervolgens op de lijn geklopt te worden door Marianne Vos, als een niet nader te noemen vogel die denkt ontmaagd te worden maar vervolgens toch weer prematuur klaarkomt en een deerne haar navel volspuit. Om even in voetbaljargon te blijven: ‘Zijn we er toch weer ingetuind.’

Achteraf is het natuurlijk ook niet handig om de organisatie bij een klooi en een gehandicapte te leggen, maar dat is achteraf (voor het kamerjagende lid, het schijnt daar prachtig wonen te zijn). Maar goed, ze hebben gelukkig wel hun best gedaan. Ofja, hun best.. Is alles aan een jongerejaars overlaten, zelf niks doen, erachter komen dat je geen date hebt kunnen regelen en op de dag zelf dan maar bepalen dat je toch opeens een heel belangrijk feestje in je ouderlijk dorp hebt en niet bij het datediner kan zijn waar je, ondanks nul bijdrage toch verdorie de organisator van bent, je best doen? Wel? Dan hebben ze allebei hun stinkende best gedaan!

Dit alles betekent overigens niet dat we niet gelachen hebben. Zomaar wat leuke dingetjes:

-twee ouderejaars die op de dag zelf pas hun date zover krijgen om toch maar mee te gaan
-een derde ouderejaars die op de dag zelf toch maar besluit om stomdronken aan te komen
-aangezien het onbeleefd is om aan het begin van de avond stomdronken aan te komen hij dit dan maar drie uur te laat doet
-een ouderejaars die er na drie uur te laat aankomen achter komt dat zijn date inmiddels bij een ander dispuut op de huifkar staat
-een ouderejaars die weggaat om zijn date te zoeken
-een ouderejaars die achteraf blijkbaar wegging om urenlang de bestuursplee vol te barfen
-twee septemberleden die achteraf een boete krijgen omdat ze hebben staan roken op het podium
-twee septemberleden die achteraf een boete krijgen omdat hun dates hebben staan roken op het podium
-een rechtschapen klooi die in zijn naakte ballen op de foto wordt gezet
-een judas 
-een ruzie tussen een niet nader te noemen laatkomer en zijn vriendin binnen én buiten de Mac

Och er is gelachen, er is gepresteerd en er is gezopen en we hebben wel wat leuke verhalen. Maar die heeft Vatos vast ook. Volgend jaar een tandje erbij heren!

‘Nee hij is er wel, hij komt gewoon niet boven de tafel uit’


MET HUID EN HAAR VERSLONDEN

MET HUID EN HAAR VERSLONDEN

Onder een ontzettend warme middagzon heeft het collectief zich verzameld, zoals altijd voor de gelegenheid perfect gekleed in pak ondanks de schrijnende hitte. De locatie deze keer daarentegen is afwijkend: er wordt niet voor een megalomaan universiteitsgebouw verzameld, maar voor ons bekende stekje aan het piusplein. 

Een verwarde, oude man komt aanlopen. De rimpels in zijn gezicht tekenen dat hij zich al veel te lang zorgen maakt over wat een nieuwe lichting klooien nu weer voor ellende aan sticht bij zijn clubje, de laatste verwarde plukken haar op zijn hoofd doen vaag denken aan wat vroeger een imposante mat moet zijn geweest. Met zijn ogen neergeslagen loopt ons aller nestor het etablissement binnen. ‘En?’ vraagt een opdringerige klooi met vettige krulletjes hem snel. ‘Een tien…’ prevelt de veteraan zachtjes. ‘Of we snel 10 bakken kunnen krijgen’, roept Hampie daarop richting het barpersoneel, wetende dat je een Braquer boven jou in anciënniteit niet met lege handen wilt laten staan. ‘Tien… ‘, fluistert de Senior van de club nogmaals, terwijl hij verward om zich heen kijkt.. ‘Nee, je hebt maar 7 jaar gestudeerd.’ zegt Diederick terwijl hij een bemoedigend klopje geeft op het versleten stuko jasje van onze Nestor. Langzaam begint het te dagen bij het Dispuut. Franks rode hoofd trekt een beetje wit weg, zich realiserende dat hij misschien wel opeens de laatste van zijn lichting zou kunnen zijn. Snoffel, de meest snuggere klooi van het stel, breekt uiteindelijk de stilte. ‘Maxim, ben je nu afgestudeerd met een 10?’ Even blijft het stil. Langzaam richt dhr. Neijenhuijs, die dacht dat de studentenwereld voor hem geen verrassingen meer had, zijn hoofd op. ‘Ik ben inderdaad afgestudeerd met een 10, ja’. Spontaan worden alle taps tegelijkertijd bij Slagroom open gezet, worden de flessen sterk met vuurwerk op de bar gezet en vliegt het Dispuut der Disputen elkaar in de armen. Kees komt aanrijden en Donnie lanceert een campagne die het huifkarkoprollen tot een nieuw niveau brengt, dit allemaal terwijl Laura goedkeurend toekijkt. Ze wist wel dat haar knorrenboefje het ver zou schoppen. Onder het luid geraas van klinkende bierglazen, kapotgekopte coolers en een collectief dat spontaan alle lichtingsliederen kent denderd de huifkar door Tilburg, om te vieren dat we na al die jaren toch echt afscheid moeten nemen van ons aller Nestor. 

En nu… degene die als laatste zijn schoen uittrekt!” 

WISSELSESSIE!

WISSELSESSIE!

Ah, het is weer juli. De zon breekt langzaam door en de tijd is aangebroken om de zeilweekendshirts, zwembroeken en Stappegoor strippenkaarten maar weer eens onder het bed vandaan te halen. De donkere wolken werden vaarwel gezegd, zowel meteorologisch als voor menig Braque bestuurder. De lijdensweg zat er dan bijna op; geen klachten meer over dat slappe gedoe van de voorzitter, niet meer de deurwaarder uithangen en nooit meer een instagramfoto hoeven posten.

Het was tijd voor een frisse wind. Zo mochten de kandidaten hun visie op de definitie van beleid geven en motiveren waarom zij de club aankomend jaar naar grotere hoogtes zouden tillen. Met gepaste trots presenteren wij dan ook het nieuwe bestuur 2019/2020.

Maarten Nijmeijer – Praeses

Harmen Grobbe – Ab Actis

Jeroen Valkenburgh – Quaestor

Floris Loeffen – Assessor Intern / Extern

Wij wensen het nieuwe bestuur veel succes toe en bedanken natuurlijkerwijs het vorige bestuur, Diederick van de Goor, Thomas Meulenbroek, Jesper Baltessen en Stijn Frenken voor al hun toewijding en inzet gedurende het afgelopen jaar.

“Sinds wanneer wordt er pas zo laat gewisseld?”

Zomer!

Zomer!

In de media voeren zogenaamde experts geregeld de discussie wanneer de start van de zomer op de kalender geplaatst kan worden. Wordt de meteorologische redenering gevolgd, dan staat het rode kruis op de eerste van juni. Volgt men de astronomische kalender dan trekt men rondom 21 juni voor het eerst de slippers en zonnebrand uit de kast. Verder geldt voor Tilburg Zuid dat de zomer pas echt begonnen is als de plastic tuinstoelen en de zwembadjes op de stoep staan en voor de gemiddelde student is de zomer begonnen als bij het eerste zonnestraaltje de truien in de UB verruild worden voor de rokjes op het Piusplein. Echter zoals u weet is THD Braque bovengemiddeld en hebben wij uiteraard de regel die de rest tot uitzondering degradeert. De zomer begint immers gewoon op de derde zaterdag van juni op de Braque – LAB Zomerborrel.

In de afgelopen jaren heeft dhr. Quist enkele vooraanstaande locaties op de mail op de weten te zetten. Zo is de StrafStaf SS Rotterdam decor geweest, werd dhr. Westerplastic gereanimeerd op de gerenommeerde BeachClub WOW! en was het larp festival op de Neude ook een succes. Dit jaar werd wederom de Domstad aangedaan en kon het dispuut afzakken richting 4 containers, vuurkorf en een bouwkeet Roost aan de Singel.

Voordat de borrel begon had dhr. Frenken de “Lustrum aftrap” gepland. Bij gebrek aan testosteron koffie werd er met munt- en gemberthee genoten van updates door de diverse commissies. Echter bleek alcohol toch het beste smeermiddel voor een brainstorm en kon de borrel beginnen.

Louise en co zorgde voor bier en zon, de bbq werd aangeslingerd en het lab druppelde binnen. Slap geouwehoerd voerde de boventoon en nadat geïntegreerd was met een local en dhr. Molotov de vissen had gevoerd, bleek dat de tijd snel gegaan en besloot Louise dat ze er geen zin meer in had tot de laatste ronde.

Ondanks dat de zon zich nauwelijks heeft laten zien kan Dispuut Braque u van één ding verzekeren: de zomer is begonnen!

Eh ja, toen ben ik dus bij Lage Zwaluwe wakker gemaakt in een uitgerangeerde trein en moest ik 500m langs het spoor terug naar het station lopen. Achteraf vond ik dat ook wel vreemd eigenlijk.

Hasta la vista Paso!

Hasta la vista Paso!

Het was een bijzondere dag, zo bijzonder zelfs dat Frenken voor het eerst in tijden zijn lach tevoorschijn toverde. Wat moet er dan wel niet op deze dag gebeurt zijn? Heeft Rotsvast de hele KB gerepareerd(inclusief internet)? Heeft BFC eindelijk zelf afgewassen zonder gebruik te hoeven maken van de, inmiddels beruchte grijze bak, voortkomend uit het agressieve afwas beleid dat tegenwoordig gevoerd wordt? Heeft hij eindelijk wat te doen gehad op stage vandaag? Nee niks van bovenstaande opties heeft er voor gezorgd dat Stijn vandaag zo in zijn nopjes was. Het kwam door het afstuderen van Luuk van der Pas, de dag dat het dispuut eindelijk verlost zal zijn van de nevelkoning El Paso.

Het afstuderen begon met een uur wachten, Praeses Diederick Goofy, had weer eens de verkeerde tijd doorgegeven waardoor we nog een uurtje langer konden zweten in het zonnige weer. Daarbij opgeteld wilde de afgestudeerde van te voren niks met het dispuut te maken hebben waardoor het collectief, heerlijk kon afkoelen uitzweten in het Marokkaanse theehuisje van de universiteit.

Na lange tijd gewacht te hebben bij de automatische deuren van gebouw P, kwam daar eindelijk iemand uit… Daar was hij dan, Stuko Luko, met een brede grijns op zijn gezicht wachtend op applaus. Dat applaus kwam er ook, heerlijk getimed, waardoor de brede grijns van El Paso veranderde in een ongemakkelijke glimlach. Nadat iedereen Luuk en aanhang had gefeliciteerd met een mooie zeven voor zijn scriptie, was het tijd voor de outfit!

Wegens afwezigheid van Tjarko, deed Meul het woord. Het eerste attribuut was een vuilniszak, vers vergaard vanuit de KB, vanwege Paso’s jeugdige carrière als vuilnisman. Dan het vershoudbakje, doordat Luuk door zijn baantje zag hoeveel voedsel mensen wel niet weggooien, heeft hij er persoonlijk voor gezorgd dat er in de Nijver nooit iemand honger hoefde te lijden. Geen vriezer was veilig voor de restjes van Luuk.

Om de outfit nog wat kleur te geven kwamen er roze yoga pants tevoorschijn. Dit vanwege het feit dat de vriendin van Paso prima past binnen het kaliber quinoakut. Dit kledingstuk zorgde er wel voor discussie of Luuk ooit zelf wel heeft gegeten van zijn befaamde bakjes. De enkeltjes van el Paso waren zelfs dunner dan sommige grassprietjes die in het nabijgelegen parkje te vinden waren.

Het eennalaatste attribuut was een sombrero, om de naam el Paso nog even te benadrukken en vanwege de bijzondere manier waarop de heer van der Pas bier nuttigt, juist via een Mexicano(niet de snack). De laatste gift kwam oprecht van pas, het weer werd steeds grimmiger en onweer was niet uitgesloten. Luuk was dan ook duidelijk enthousiast over dit cadeau.

Het weer werd, zoals eerder gezegd, steeds slechter. Gelukkig was Kees met zijn huifkar net op tijd voordat het losbarstte. De huifkar rit was er één zoals geen andere, liederen werden gezongen, die in het bijzonder in de smaak vielen bij het vrouwelijk schoon dat mee was, een lichtshow waar menig festival jaloers op zou kunnen zijn, en een speciaal optreden van Floyd Mongloid Moonloid. Na een aantal rondjes te hebben gemaakt rond het piusplein en extra rondje van de zaak op tactisch aanraden van Donny zodat we uiteindelijk droog café Bakker konden bereiken. Waar we konden genieten  van het beste bier dat hedendaags gebrouwen wordt en van de BBQ die klaarstond. Er werd nog flink geborreld de slimste mensen gespeeld en daarna vertrok een clubje naar de stad.

Luuk, van harte met het behalen van je Master! We wensen je veel succes met je baan beroofd worden door bandieten in Peru!

“DAT ZEI JE ECHT VEEL TE HARD’’

Broederliefde in Concert

Broederliefde in Concert

Het is weer zover! De korte broeken, rokjes, flaneerplangas, paardje polo’s maar vooral rokjes mochten weer de kast uit! Het sporttoernooifestivalseizoen kon weer worden geopend door onze vrienden van de Tempeliers. Wat is een betere manier om dit te vieren dan met een volstrekt onbekend clubje uit Wageningen in het Kronenburgerpark!? Nee echt, als u tips hebt voor volgend jaar, horen we het graag. Wanneer twee disputen in een vreemde stad hun promillage op moeten krikken en geen zin hebben om €2,50 per bak te betalen, moet u toch creatief zijn. Hierdoor is het zowaar mogelijk tussen de eenden in een parkje te eindigen en uw behoefte te moeten doen ergens in de bosjes terwijl een ANWB-stelletje afkeurend langs loopt.

Als een goed begin het halve werk is, was er nog een hoop werk te verzetten. Dan maar met een lauw blik richting de bus, die halve bekende van je aanspreken ergens vooraan in de rij om de wachttijd zo met een uur te verkorten. Na onze rijdende sauna richting Groesbeek kon het feest dan écht losbarsten. Met het overhemd op een kiertje, in de linkerklauw een biertje is het prima vertoeven. Wanneer dit ook nog afgemaakt wordt met een heuze pruufblaozer kan het geluk natuurlijk niet meer op. Toch stond ons in de avond nog een hoogtepunt te wachten.

De fanboys binnen het dispuut hebben er wekenlang slecht om geslapen. De helden van Broederliefde gingen hun debuut maken in het Groesbeekse! Ellebogend naar voren, bewapend met een traytje bier de neus, stonden de dames Frenken en Nijmeijer hun longen uit hun lijf schreeuwend weg te glijden bij de eerste aanblik van hun vier Goden. Geef ze eens ongelijk, met hitjes als Jungle, Hoe Je Bent en teksten als: “Stout, champagne in die ollo, jij bent heavy. Ik zoek chicka. En ik neem je mee naar m’n osso, jij bent heavy. Ik ben loco.” Als deze woorden u niet raken, moet u toch echt van steen zijn. In een opwelling van euforie wilde een van de FanboyZzZ013 nog even een vrouwelijke medegroupie aan de haak slaan. Helaas mocht het niet baten want mevrouw was haar eigen Instagram naam vergeten, of gaf hem niet weg aan vreemden. In ieder geval een gemiste kans. Nog naglunderd werd vervolgens de rups der burgers opgezocht en kon ook dit concert in de geschiedenisboeken.

“Dat is dus GEEN Braquer!!”

Leve de vrijheid!

Leve de vrijheid!

Op deze regenachtige, doch zonnige zondagmiddag viel er wat te vieren: het feit dat ons hartelijke, kneuterige kikkerlandje bevrijd is van al wat kwaad is. Vandaar dat het Studenten Bevrijdingsfestival op de planning stond. De leden raapten hun mooiste paardje kledij achter het schot vandaan en maakten zich klaar voor een overheerlijke combinatie van een lunch en een borrel op de zuipschuur het immer schone KorenBloempje. De Helden hadden de eer verkregen om met de mooie dames van A.T.E.A.T. te borrelen – u zult uiteraard begrijpen dat het Heldiale gezelschap streng had geselecteerd tradities in ere hield.

Waar de borrel om 14:00 afgetrapt zou worden, bleek dat naast het te kleine subclubje Braquers tevens de dames zich hadden vergist in de afgesproken tijd. De eerste drie kwartier werd er weliswaar met een handjevol mannen en één vrouw over koetjes en kalfjes gediscussieerd; hierna kwamen gelukkigerwijs de overige jongedames binnen. In eerste instantie werd onbegrijpelijk gereageerd op de ongewassen scheenbeschermerlucht die gelijktijdig binnenkwam en als een soort chemische reactie onze nasale verstoppingen deed verdwijnen. Echter bleek dit door de rest van de o zo sportieve leden te komen die waren teruggekeerd van een spannende pot hockey (‘Vo). De borrel kon nu echt van start gaan!

Of toch niet? De dorstige Helden kwamen er ietwat laat achter dat de nieuwe biervaten ook een nieuwe aansluiting nodig hadden, wilden wij onze uitgedroogde paardjes de dorst laten lessen. Gelukkig wisten een paar alcoholisten  wedstrijdstudenten met een goed geheugen zich te herinneren dat er een aantal weken geleden een ontzettend gezellige borrel had plaatsgevonden waarbij er liters aan gin-tonics waren geconsumeerd. Marrelke en Officier Molotov tilden de gevaarlijke alcoholische versnapering ditmaal zelfs naar een hoger niveau met spulleke koude tonic druiven.

Voordat er überhaupt een verlaat startschot gegeven kon worden, werden de keeltjes al gauw besmeerd met GT’s. Wat door veel leden en ledinnen werd onderschat, was het alcoholpercentage die deze naïeve drankjes met zich meebrachten. Na een uurtje stonden velen al ondersteboven. Miske was “apelam bink” en vergat steeds na het inschenken van een nieuw glas dat hij water nodig had. Zo schonk hij het meermaals in het glas van Floyd, wat hem uiteindelijk fataal zou worden. Men hield zich in de zonnige tuin bezig met suïcidale drankspelletjes interessante conversaties en de pret kon niet op.

Na de altijd zo geweldige speech van Tja’rko en uitwisselingen van de borrelcadeaus werden de fietssleutels in de sloten gestoken en begon men aan een levensgevaarlijke fietstocht. Toch kwam iedereen heelhuids aan bij het SBF en kon er gedanst en gesjanst worden. Ook al was het geluid zo ontiegelijk hard en het bier bijna twee keer zo duur als op de gemiddelde zuipkeet, het was de gezelligheid die de overhand had. Helaas had de GT-borrel er flink ingehakt en resteren er voornamelijk aanzienlijk veel zwarte gaten in de weggezopen hersenen intelligente breinen van menig Held. Er werd gedronken, op de maat bewogen, speeksel uitgewisseld, braaksel uitgewisseld en vooral gevierd dat men vrij is. Na een uurtje of elf was het einde helaas aangebroken en trok iedereen huiswaarts. Croque besloot nog even heel snel langs zijn “billentelefoontje” te gaan, Floyd was zo “BG” dat hij als een kip zonder kop elk – misschien wel, misschien niet wetende wie het is – vrouwelijk contact berichtjes begon te sturen en Free Koevoe” was vergeten hoe hij moest fietsen en de stoep een dikke kus gaf. De oogjes werden door allen toegedaan en een legendarische dag ging zo hard voorbij dat zelfs snoepende Zaag zou applaudisseren. SBF, tot volgend jaar!

“Jullie lied is langer dan de speech van jullie Praeses!”

Biro d’Italia

Biro d’Italia

Anno 2019 vieren de subclubjes hoogtij binnen het heldiaal collectief. De één wat prominenter dan de ander en een enkele wat sportiever dan de ander. Zo is er ook binnen dispuut Braque een aantal liefhebbers van Puck Moonen de nobele sport met de fiets. Geïnspireerd en voorzien door haar oprichter, klimmen diverse Leeden met enige regelmaat op hun Bikkelbike. Om vervolgens door heel het land automobilisten lastig te vallen, waaiers te trekken en Strava recordjes te breken om daarna te plooien en verzadigd in de Grupetto terug te keren naar vrouw en kinderen.

Ook de jonge generatie heeft het wielervirus te pakken, wat zich vertaalde in een heuse Biro d’italia bij Plato. Waar Aad Tommeke zich komende mei op de flanken van de Mortirolo en de Stelvio gaat richten op zijn tweede Giro titel, hadden onze strijders te maken met hele andere percentages. Gehuld in treffend Braque wielertenue stond een peloton van vier man aan de start. Waterdrager Croque zou de kopman zolang mogelijk bij staan, Alex richtte zich en danseuse op de bollen, puncheur Hamlap voor de massasprints en kopman Kaufmann voor het algemeen klassement.

Het startsein klonk! En met veel grinta vertrokken de renners voor hun eerste biertje. Hampie maakte zijn status als sprintkanon waar door met veel overtuiging de eerste etappes op zijn naam te schrijven. Croque had echter zware benen en zat in de tweede etappe al volleding á bloc en kwam surplace.

Na een paar etappes kon de balans worden opgemaakt en bleek dat Rick Verhoeven de tete de la course aanvoerde, met in zijn kielzog de Limburgse reus Roy en Kauf. Het grote linkeballen was begonnen tot er plots een pauze werd aangekondigd. Vlot werden de soigneurs opgezocht waar de tactiek nog eenmaal doorsproken werd. Het grote gevaar zou van die ronde Piot’er komen, Croque had al een jasje uitgedaan maar zou zich nog eenmaal volledig moeten leegrijden om nog van waarde te zijn voor de kopman, zodat die het daarna op de grote molen zou kunnen afmaken.

De koers werd hervat, helaas bleek Croque niet meer uit zijn chasse patate te geraken en waren de kopmannen op zichzelf aangewezen. Op kousevoeten vertrok de reus vervolgens uit de kopgroep en hield een moordend tempo aan, wat de rest niet kon volgen. Wat resulteerde in de maglia rosa gele trui voor de Lijsters. Verhoeven zou nog tweede worden en Kaufmann mocht het podium volmaken. Schrale troost was nog wel de groene trui voor Harmen. Die zich ontpopt had tot rittenkaper in de vlakke etappes.

Heeft Quinten nu al gebraakt??